Arash Zeini

هورمزد: مامان، پشه‌ها کجا می‌خوابن؟

Bruce Lincoln’s book has been reviewed by Tytus Mikolajczak:

Bruce Lincoln, Religion, empire, and torture. The case of Achaemenian Persia, with a postscript on Abu Ghraib. Chicago: University of Chicago Press, 2007. Pp. 192. ISBN 978-0-226-48196-8

Read it at Bryn Mawr Classical Review.

Washingtonpost.com has a multimedia-like feature on Zoroastrians in Iran. A quick scan of the first page does not reveal any date for the feature, but I think it could be from the year 2000 or so. It is available in an HTML and a flash version. I did not have the time to go through it myself but decided to post the link here. Enjoy it:

Among the Zoroastrians – Washingtonpost.com

Bahman Farmanara’s (بهمن فرمان‌آرا) movie A House Built on Water (خانه‌ای روی آب) begins with a dark screen, or shall we say darkness, and Ahmad Shamlou’s (احمد شاملو) voice reciting a very beautiful poem by Mawlānā Jalāl-ad Dīn Muhammad Rūmī (مولانا جلال الدین محمد رومی). I know Mawlānā’s poetry mostly via Iranian music, and the little that I know about his life I have read in anthologies of his poetry. So, I am no Rūmī expert but consider من غلام قمرم to be one of his most beautiful poems. It is probably not a coincidence that Shamlou’s collection begins with this poem. Even though this one is all over the Internet, I wanted to have it on my blog, so here it goes:

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو
پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو
ور از این بی خبری رنج مبر هیچ مگو

دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت
آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو

گفتم ای عشق من از چیز دگر می ترسم
گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو

من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت
سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو

گفتم این روی فرشته‌ست عجب یا بشر است
گفت این غیر فرشته‌ست و بشر هیچ مگو

گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد
گفت می‌باش چنین زیر و زبر هیچ مگو

ای نشسته تو در این خانۀ پر نقش و خیال
خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو

If you ever find a chance to see that movie, don’t miss it! It is worth it, even if you happen to dislike its symbolism.

من نمیدانم که دل می‌سوزد از غم یا جگر
آتش افتادست در جایی و دودی میکند

From a concertina album of calligraphic specimens; Iran, 17-19th century. Seen on the brochure of OBJECTS of INSTRUCTIONS.

Small in numbers, but big in history, these days Zoroastrians seem to live a quite life without much publicity surrounding their religious beliefs and practices. It is rather rare that the attention of the public is drawn to Zoroastrianism. That’s why Ted Rall’s choice to use Zoroastrianism as the theme of one of his cartoons is so surprising.

(click here to view)

Ted Rall Universal Press Syndicate Oct 20, 2007 EditorialCartoonists.com

Farouk Manecksha, a Parsi from Malaysia, sums up what practicing Zoroastrianism means to him:

Being Zoroastrian means leading an active, industrious, honest and above all, a happy and charitable life guided by the religious principles of good thoughts, good words and good deeds.

Read more…

Hourmazd kann mittlerweile sehr gut stehen, weiß es nur noch nicht. Sobald er es mitbekommt, fällt er. Letzte Woche habe ich ihn dabei erwischt, wie er unter dem Tisch stand und ein Stück Brot aß. Ich habe das Gefühl, daß er sehr bald gehen wird. Zumindest übt er sehr fleißig.

Wie vorhin steht dort die Sichel des drei Tage alten Mondes. Wenn man kurz vor dem Morgengrauen in der Stadt dort hinaufschaut, erscheint es einem seltsam, dass so ein großes Objekt völlig kostenlos da am Himmel steht.

H. Murakami, Afterdark

کاش سرم را بردارم
و برای هفته ای در گنجه ای بگذارم و قفل کنم
در تاريکی يک گنجه خالی …
روی شانه هايم
جای سرم چناری بکارم
و برای هفته ای در سايه اش آرام گيرم …

ناظم حكمت