Mar 30 2008
من غلام قمرم
Bahman Farmanara’s (بهمن فرمانآرا) movie A House Built on Water (خانهای روی آب) begins with a dark screen, or shall we say darkness, and Ahmad Shamlou’s (احمد شاملو) voice reciting a very beautiful poem by Mawlānā Jalāl-ad Dīn Muhammad Rūmī (مولانا جلال الدین محمد رومی). I know Mawlānā’s poetry mostly via Iranian music, and the little that I know about his life I have read in anthologies of his poetry. So, I am no Rūmī expert but consider من غلام قمرم to be one of his most beautiful poems. It is probably not a coincidence that Shamlou’s collection begins with this poem. Even though this one is all over the Internet, I wanted to have it on my blog, so here it goes:
من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو
پیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو
سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو
ور از این بی خبری رنج مبر هیچ مگو
دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت
آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو
گفتم ای عشق من از چیز دگر می ترسم
گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو
من به گوش تو سخن های نهان خواهم گفت
سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو
گفتم این روی فرشتهست عجب یا بشر است
گفت این غیر فرشتهست و بشر هیچ مگو
گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد
گفت میباش چنین زیر و زبر هیچ مگو
ای نشسته تو در این خانۀ پر نقش و خیال
خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو
If you ever find a chance to see that movie, don’t miss it! It is worth it, even if you happen to dislike its symbolism.